این مسجد جالب و مشهور عصر صفوی به دلیل کاشیکاری های زیبا و خطوط متنوعش یکی از شاهکارهای معماری اسلامی به حساب میاد. امروزه جز سر در این مسجد، چیزی از آن باقی نمونده. در نمای این سردر اختلاف سطح ها رو با نوعی ملات پر کرده بودن که بعد از پاک کردن آن طرح های جالبی نمایان شد. این سردر باشکوه که 1000 سال قدمت داره یکی از آثار طراز اول صدر اسلام به حساب میاد. علت نامگذاری این مسجد به " حکیم" این بوده که بانی مسجد شخصی به اسم " محمد داوود" بوده که طبیب بوده و به حکیم معروف بوده. نقل شده که حکیم داوود، طبیب شاه عباس دوم بوده که به دلایلی مورد خشم شاه قرار می گیره.ر یکی از دلایل شهرت مسجد حکیم علاوه بر فرم و ساختار گلی مسجد ،وجود خطوط بنایی در گوشه های این اثر نفیس و کم نظیر است.